Minder apps is de oplossing voor lage productiviteit VS

Ik zat deze week naar een interessant interview te luisteren met Ben Bernanke. Het ging over zijn nieuwe boek. Over het feit dat bankmanagers er tijdens de kredietcrisis te makkelijk vanaf zijn gekomen. En over de extreme maatregelen die de Federal Reserve onder zijn bewind moest treffen om de economie te redden.

Vooral over dat laatste is veel te doen. Heeft Bernanke geen nieuwe luchtbellen geblazen, zo vragen sommigen zich af. En hoe komt zijn opvolger Janet Yellen in vredesnaam af van de voor een normale economie veel te lage renteniveaus? Over dat laatste wilde Bernanke zijn mening niet geven. ‘Dat is aan Janet Yellen’, zei hij. Maar dat hij het met het ruime monetaire beleid bij het rechte eind had, daar is hij nog steeds van overtuigd.

Het heeft volgens Bernanke zijn vruchten duidelijk afgeworpen. Een lange periode van deflatie is afgewend en de economische motor is weer aangesprongen, zei het zachtjes. Ondertussen heeft de Amerikaanse economie weer evenveel banen als voor de crisis.

Het enige waar het niet zo goed mee gaat, is de arbeidsproductiviteit. Die blijft beneden peil. Waarom, weet Bernanke ook niet zo goed. Het zou te maken kunnen hebben met achterblijvende investeringen, maar hij denkt dat het eerder iets te maken heeft met een verkeerde soort innovaties bij bedrijven.

Ik denk dat hij een punt heeft. Het kan zijn dat het komt doordat ik ouder wordt, maar ik begin een steeds grotere hekel te krijgen aan ‘apps’. Je hebt tegenwoordig apps voor alles. Van ‘fitness-apps’ tot apps voor het thuisbezorgen van eten uit sterrenrestaurants. Je kunt het zo gek niet bedenken, of je hebt er wel een app voor. Het begint zo langzamerhand steeds idiotere vormen aan te nemen. Tegenover elke zinvolle app, staan er zeker twintig waardeloze. Het is trouwens slechts een kwestie van tijd tot je ook een app hebt om die waardeloze apps te vinden.

Het is een carrousel die onophoudelijk doordraait, almaar verder aangezwengeld door miljarden van durfinvesteerders die op zoek zijn naar de spreekwoordelijke pot met goud. Dus gaat de gekte gewoon door. Het is een verspilling van bainpower. In Silicon Valley vertellen sommigen van de meest briljante koppen gretig dat ze werkweken maken van 60 tot 70 uur op zoek naar nieuwe apps en het aan de man brengen van de oude. Maar wat heeft de maatschappij er aan?

Ik moest deze week erg lachen om een filmpje getoond bij ‘De wereld draait door’ van een groep meisjes die tijdens een honkbalwedstrijd alleen maar aandacht hebben voor hun telefoon. Van wat er op het veld gebeurt, krijgen ze niets mee. Ik vond het grappig, maar tegelijkertijd bedroevend. Niet dat naar honkbal kijken nou zo productief is, maar ik heb sterk de indruk dat die meisjes ook op andere velden dan het sportveld meer aandacht hebben voor hun telefoon dan hun omgeving.

Het is misschien een beetje een boute uitspraak, maar ik denk dat de Amerikaanse economie veel beter zou draaien als er minder apps waren. Vroeger was het internet nog iets dat de productiviteit verbeterde. Inmiddels kan dat van de meeste apps niet meer gezegd worden. Die doen eerder het tegenovergestelde. Als je het mij vraagt, is dat de reden waarom in de VS het aantal banen stijgt maar de productiviteit niet. Naar je telefoon staren, levert niks op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s