Duitsland gaat ten onder aan provinciaal denken

Wat een fantastisch feest afgelopen zondag in Berlijn. Honderdduizenden mensen vierden dronken van geluk de val van de Muur en de hereniging van twee Duitslands; er knalden kurken; vlogen ballonnen; en oude helden als Michail Gorbatsjov en Lech Wałęsa werden op een voetstuk geplaatst. Duitsland was even één, terwijl het dat op andere dagen niet is.

Vele Duitsers zullen het mij eens zijn als ik zeg dat 9 november een eigenlijk veel betere nationale feestdag was geweest dan 3 oktober: de Tag der Deutschen Einheit. Er is veel meer positieve emotie aan verbonden dan aan deze dag dat Oost- en West-Duitsland formeel één werden.

Deze column is eerder verschenen op de website van duitslandnieuws.nl

Verdeeldheid

Maar is Duitsland überhaupt wel één? Soms zou je bijna denken van niet. Tot op de dag van vandaag worden er eindeloze discussie gevoerd over de ‘Aufbau Ost‘ en of deze niet veel te duur was? Om de zoveel weken verschijnt er wel weer een rapport over de nog altijd grote inkomensverschillen tussen Oost- en Westduitsland. En dan zijn er nog de debatten over of Oost-Duitsland een verwerpelijke ‘Unrechtstaat‘ was, of dat het ook wel goede kanten had.Het zijn allemaal interessante vragen, maar mij wordt het soms een beetje teveel. Het leidt af van de discussie waar Duitsland het volgens mij echt over moet hebben: het regionalisme. En dan gaat het niet alleen over oost versus west, er is net zo goed een kloof tussen noord en zuid.

De Bornholmer Strasse in 2014 bij de viering van 25 Jahre Mauerfall

De Bornholmer Strasse in 2014 bij de viering van 25 Jahre Mauerfall, Foto MK

Regionale ruzies

Een mooi voorbeeld van regionalisme is de ‘Energiewende’. Tussen de deelstaten (en soms zelfs gemeenten) wordt momenteel een keiharde strijd gevoerd over wie er economisch het best uit deze transitie komt richting een groenere energievoorziening. Zo willen ze in Noordrijn-Westfalen en in Saksen niets liever dan hun kolencentrales zo lang mogelijk open houden, terwijl ze in Sleeswijk-Holstein vol op windenergie inzetten. In Beieren willen ze het project het liefst helemaal boycotten. En in Berlijn zitten ze met de handen in het haar, want het bouwen van een beter nationaal stroomnetwerk schiet door de weerstand vanuit de deelstaten geen centimeter op.Een ander voorbeeld zijn de Landesbanken, de regionale semi-overheidsbanken. Toen de hypotheekcrisis in de Verenigde Staten uitbrak, was de algemene mening dat deze regionale banken zo snel mogelijk zouden moeten worden opgeruimd omdat ze inefficiënt zijn en veel geld verspillen. Nu – vijf jaar later – bestaan ze nog steeds en dat puur omdat de verschillende regio’s hún overheidsbank niet willen opgeven ten behoeven van het algemeen belang.Efficiënter federaal systeemIk vind dat triest, omdat het egocentrische gedrag van de regio’s Duitsland niet alleen bij zijn eigen economische ontwikkeling in de weg staat, het hindert Berlijn er ook aan internationaal meer zijn mannetje te staan.

Ik vind dat het tijd wordt dat Duitsland meer gaat optreden als één land. Zo zou ik hopen dat de laatste wettelijke verschillen die er nog bestaan tussen oost en west, zoals in het pensioensysteem, uit de weg worden geruimd; dat de Landesbanken worden gefuseerd, of helemaal verdwijnen; en – meer in het algemeen – dat er een nieuwe discussie komt over hoe het federale Duitsland efficiënter kan worden geregeerd in één groot Europa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s