Extreemrechts wint aan kracht bij Duitse lokale verkiezingen

Toen ik afgelopen weekend een fietstocht maakte door Brandenburg werd ik een beetje misselijk. Niet omdat het landschap zo lelijk is. Integendeel. Brandenburg is net zo plat als Nederland en net zo nat, maar wel een stuk wilder. Wat het een bijzondere schoonheid geeft zeker in de naderende herfst als de eerste grote groepen kraanvogels de deelstaat gebruiken als pleisterplaats.

Nee, waar ik me aan stoorde waren de verkiezingspamfletten die overal hingen in stad en land. Duizenden posters van de fascistische NPD gebroederlijk naast die van de anti-europartij AfD, slechts af en toe afgewisseld door posters van de Groenen, CDU of SPD.

DSC_0013 (640x425)

Oranienburg, MK

Je zou zeggen, een beetje burger haalt in ieder geval de posters van de NPD weg of plakt er iets overheen. Maar niks hoor, er is geen hond die er naar kraait dat hij of zij woont naast pamfletten met enge teksten als ‘Wij zijn de inenting tegen asielbedriegers’, ‘Mut zu Deutschland’ of de oproep van de AfD om toch vooral meer (Duitse) kindertjes te krijgen.

DSC_0040 (425x640)

Foto in de buurt van Rheinsberg, MK

DSC_0039 (425x640)

In de buurt van Rheinsberg, MK

Ik ben tot nu toe vrij mild geweest over de AfD in mijn analyses omdat de partij bepaalde liberale ideeën verdedigt die met de teloorgang van de FDP nauwelijks meer gehoord worden. Dat leek mij een goede zaak in een democratisch land als Duitsland. Ik geloofde partijleider Bernd Lucke op zijn woord dat het hem gaat om het verdedigen van die liberale principes. Maar inmiddels ben ik daar niet meer zo zeker van. Ik vrees dat Lucke met zijn AfD een nieuw hoofdstuk openslaat in de Duitse politiek die lijkt op die in Nederland met de opkomst van Geert Wilders en Pim Fortuyn.

Lucke tijdens een verkiezingsbijeenkomst van de AfD, Foto: AfD

Lucke tijdens een verkiezingsbijeenkomst van de AfD, Foto AfD

De parallellen zijn onmiskenbaar aanwezig. In Nederland begon het met pogingen van CDA, PvdA en D66 om Fortuyn en later Wilders dood te zwijgen. Met als triest hoogtepunt Ad Melkert die tijdens een historisch debat in 2002 mentaal knock-out werd geslagen door Fortuyn. In Duitsland proberen de sociaaldemocratische SPD en vooral de christendemocratische CDU/CSU van Merkel precies hetzelfde te doen. ‘Ach dat zal wel overwaaien’, is de algemene mening binnen de CDU.

Voorlopig is daar weinig van te merken. Tijdens de parlementsverkiezingen van vorig jaar bleef de AfD nog net steken onder de kiesdrempel van 5%. Tijdens de Europese verkiezingen dit voorjaar was het al meer dan 7% en bij de lokale verkiezingen in Saksen een paar weken geleden haalde de AfD bijna 10% van de stemmen. Ik vrees dat het er dit weekend bij de regionale verkiezingen in Brandenburg en Thüringen niet veel minder zullen zijn.

Een geluk bij een ongeluk is dat door de populariteit van de AfD de NPD nauwelijks nog een kans heeft de kiesdrempel te halen. Toch maak ik me zorgen. Zelfs het feit dat Lucke niet wil samenwerken met extreem rechtse partijen in Europa zoals het Front National van Marine Le Pen in Frankrijk stelt me niet gerust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s