In memoriam: Gary Becker

Dit weekend is een van mijn favoriete economen overleden. Gary Becker (83 jaar) heeft de economische wetenschap op zijn kop gezet door zijn brede kijk op het menselijk gedrag. Voor hem was het duidelijk dat mensen en bedrijven niet alleen handelen uit (financieel) eigen belang, maar dat er ook andere factoren een rol spelen. Het krijgen van kinderen, investeren in onderwijs, het beroven van een bank, het lezen van een boek.

In de economie zijn de wetten van het ‘nut’ heel belangrijk: Je doet iets om er iets voor terug te krijgen. Becker was daar geen tegenstander van, alleen was voor hem nut een veel breder begrip dan bij veel van zijn collega’s. Waarom gooi je geld in de hoed van een straatmuzikant of waarom speel je met je kinderen? Dat doe je niet omdat je er zelf financieel beter van wil worden, maar omdat het een tevreden gevoel geeft. Tegenwoordig is het vermengen van economie en sociologie doodnormaal. Kijk naar de succesvolle ‘Freakonomics-boeken’. In de jaren vijftig toen Becker naam begon te maken was dat echter volkomen nieuw.

Zijn eerste belangrijke werk waarmee hij promoveerde was ‘The economics of racial discrimination’, waarin hij analyseert waarom mensen discrimineren op basis van sekse of huidskleur. In zijn opinie is de beste manier om hier van weg te komen competitie, omdat hierdoor het irrationeel uitsluiten van mensen met een hoge toegevoegde waarde automatisch wegvalt.

Criminaliteit is een ander paradepaardje van hem. Hij kwam op het idee hier meer studie naar te doen toen hij een keer haast had en snel moest beslissen of hij  op een onhandige maar legale parkeerplaats zou gaan staan, of op een illegale veel prettigere plek. Hij koos het laatste, wat hem deed inzien dat crimineel gedrag vaak heel rationele achtergronden heeft.

Een van zijn meest recente wetenschappelijke bijdragen – Becker heeft tot vlak voor zijn dood gewerkt – sluit daar naadloos op aan. Hij was tot de conclusie gekomen dat de Amerikaanse ‘War on Drugs’ onzinnig is. Het verbod op marihuana moest volgens hem worden opgeheven. Datzelfde geldt overigens ook voor de handelsboycot tegen Cuba.

Dit soort voorstellen maakte hem niet altijd even geliefd bij rechts conservatief Amerika. Toch was Becker zeker niet links te noemen. Integendeel. Hij was een liberaal in hart en nieren, met een groot geloof in de vrije markt en een kleine overheid. Zijn leermeester was niet voor niets Milton Friedman, oprichter van de erg marktgeoriënteerde University of Chicago en Nobelprijswinnaar in 1976. Becker won zelf een Nobelprijs in 1992 voor zijn onderzoek naar de economie van het menselijk gedrag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s