Bundesbank biedt slechts vinger aan, geen hele hand

Ik had deze week een gelukje. Dinsdag had ik met wat collega’s aan het eind van de dag een gesprek met Jens Weidmann, de president van de Bundesbank. Op zich natuurlijk sowieso al leuk, maar in dit geval extra, omdat hij net die dag groot in het nieuws was. Het persbureau MNI had hem ontfutseld dat hij eventueel open staat voor een verdere renteverlaging tot onder nul. Weidmann zou zelfs bereid zijn tot het opkopen van bank- en/of staatsobligaties.

Gaat de eurozone daarmee de Verenigde Staten en Japan achterna die de obligatiemarkten al jaren ondersteunen met honderden miljarden? Voor de financiële markten was het smullen. De euro kreeg gelijk een flinke douw naar beneden en de obligatiekoersen stegen, want als Weidmann – na Mario Draghi de belangrijkste beleidsmaker binnen de ECB – iets zegt dan heeft het impact. En helemaal als hij iets zegt wat niemand had verwacht, maar velen graag zouden zien.

Dit artikel is in een iets andere vorm verschenen in Het Financieele Dagblad van 27 maart

President Jens Weidmann van de Bundesbank staat de buitenlandse pers te woord, Foto: Maurits Kuypers

President Jens Weidmann van de Bundesbank (midden) staat de buitenlandse pers te woord, Foto: Maurits Kuypers

Veel economen, maar ook politici, vinden namelijk dat de ECB eigenlijk veel te terughoudend is bij het ondersteunen van de economie en het vermijden van een deflatoire spiraal. Voor hun is de Bundesbank de kwade genius, die een monetair stimuleringsbeleid à la de VS tegenhoudt. Gaat dat nu veranderen?

Gelukkig hadden ik en mijn collega’s de kans een beetje door te vragen. En al snel werd duidelijk dat Weidmann nog altijd dezelfde behoudende bankier is die eigenlijk niets wil weten van onconventionele maatregelen zoals het in de VS zo populaire massaal opkopen van obligaties, beter bekend als ‘Quantitative Easing’. Alleen in uiterste nood is Weidmann daartoe bereid, en zover is het nog lang niet.

Allereerst ziet Weidmann in het lage inflatie­niveau van momenteel 0,7% geen groot gevaar. Hij is ervan overtuigd dat de eurozone het ergste achter de rug heeft. De hervormingen in de Zuid-Europese crisislanden beginnen te werken. Het is nu een kwestie van even doorbijten, dan kan het fragiele herstel langzaam omslaan in een robuustere groei. En dan zal ook de inflatie oplopen tot dichtbij 2%, het lange termijn doel van de ECB.

Er zijn natuurlijk altijd risico’s, dat weet ook Weidmann. De ruzie tussen Rusland en het Westen kan escaleren, de Chinese economie kan een klap krijgen, de euro-­wisselkoers kan verder oplopen en de inflatie kan door al die dingen tezamen omslaan in deflatie.

In dat geval moet de ECB natuurlijk handelen. En dan zijn onconventionele maatregelen zoals een negatieve rente of Quantitative Easing ook volgens Weidmann denkbaar. Maar alleen dan. Tot dat moment zal de centraalbankier uit Frankfurt bij elke ECB-zitting de hand op de rem houden. Te praten valt er over elke vorm van monetaire verruiming, maar handelen is een tweede. Hij biedt de spreekwoordelijke vinger, maar nog lang niet de hele hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s